นู๋วิววี่
:: หงุดหงิด ::
หงุดหงิดจริงจริง
พึ่งตื่นนะเนี่ย
กลับมาจากโรงเรียน17.00 น.ได้มั้ง
หลบฝนอยู่ เพื่อนมันให้หลบเพราะเราไม่สบาย
ว่าจะลุยกันแต่พอหันมา ไอ่วิว ไม่สบายนะเว้ย
งั้นก็หาที่หลบฝนกัน
พอมาถึงบ้านก็ขอหลับเป็นตา่ยเลย
น้องมันก็เข้ามาดูบอกย่าว่า พี่วิวไม่สบายตัวร้อนอ่ะ
เราไม่สนขอนอนอย่างเดียวคร่ะ
ไม่ไหวแม้กระทั้งลืมตาขึ้นมา
วันนี้ก็อุส่าห์ตื่นเร็วเป็นพิเศษ 5.50น.
เพื่ออาบน้ำ สระผม เพื่อไข้จะลดเจออะไรเย็น
แต่ก็ต้องฝืนใจไปโรงเรียนเพราะหยุดไม่ได้คร่ะ
วันนี้มีรายงานเกษตรจะหยุดได้ไง
แต่ผลประกฎอาจารย์ไม่เรียกเราอ่านซะงั้น
อาจารย์มองมาที่โต๊ะพวกเราบ่อยมาก
เพราะเราอ่ะนอน แล้วเอาผ้าขนหนูผืนเล็กเปียกน้ำมาว่างไว้ที่หัว
ตอนลงปฎิบัติงานเกษตรเพื่อนไม่ให้เราจับจอบเลย
บอกเด่วมึงก็หอบอ่ะวิว
มีแต่คนบอกห้ามไอ่วิวจับจอบ แต่ดูพวกเธอทำมันขว้างหูขว้างตาฉันจริงๆ
ทนไม่ได้ขอหน่อยเถอะ แล้วผลก็คือ
หอบคร่ะ ไข้ขึ้นเลย
วันนี้ก็หลับมาตั้งแต่บ่ายอ่ะคร่ะ หลับในช่วงโมงเรียนกัน
มาหลบฝนที่โรงอาหารก็หลับอีกคร่ะ เพื่อนมันค่อยพัดให้
ฝนไม่ตกแล้วจะลงปรอยปรอยกลับเถอะเด่วตกมากกว่า
ปลุกเราสิ มีแต่คนเจ็บตัว ตัวมรึงร้อนมากเลยไอ่วิว
ไหวไมเนี่ย ไหวไม่ไหวก็ต้องไหวแระ
อยากกลับบ้านเหมือนกัน
พอมาถึงบ้านก็อย่างที่บอกอ่ะคร่ะหลับเป็นตาย
ตื่นมาเพราะย่าบอกให้ไปเปลี่ยนชุด แล้วทำตัวให้สบายหน่อยไป
โดนปลุกก็ตอน21.00 น.
อาการดีขึ้นมาหน่อย แต่ดันท้องเสียซะงั้น
เวงจริงๆ
ลืมบอกไปเลยคร่ะว่าเป็นไรไม่ใช่แค่หอบนะ
แต่ต่อมทรอมซิลเราบวม(อักเสบนั้นเอง)อีกแล้วคร่ะ
มี2ทางให้หายคือ
1.แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน ฉีดยาที่สะโพกคร่ะ(เป็นไรที่ปวดที่สุด)
2.จะให้มันหายไปเลย ก็ต้องผ่าตัดเอามันออกอ่ะคร่ะ
เลือกข้อแรกดีกว่า
มันเป็นโรคทางกรรมพันธุ์ที่พ่อเป็น
พ่อเป็นคนมีโรคเยอะ แพ้อากาศ หอบ ต่อมทรอมซิล
ซึ่งมันก็โยงมาถึงลูกคนแรกกับคนที่สามซะงั้น
ซึ่งเรากับน้องชายจะเป็นโรคคล้ายกัน
แต่น้องมันจะหนักกว่าเรากับพ่อซะอีก
ต้องไปพ่นยาทุกอาทิตย์
ส่วนเราอ่ะหรอจะเป็นช่วงที่มีไข้อ่ะหอบ
วันนี้ก็เลยหงุดหงิดเป็นพิเศษ
พรุ่งนี้ก็ไม่อยากหยุดนะ แต่กลัวไปเป็นภาระเพื่อน
ถ้าไหวก็ไปคร่ะ ไม่ไหวก็ขออยู่บ้าน
เพราะไปนะนอนใช่ม่ะ น้ำตามันก็จะไหล หายใจก็ไม่ออก
ซึ่งอยู่ที่โรงเรียนเพื่อนมันก็ถามร้องไห้ทำไมวิว
มันไหลเองว่ะ มาบ้านนอน
ตื่นมาอาถามว่าไปอดหลับอดนอนมาจากไหนตาบวมเลย
เฮ้ออออใครชอบเวลาไม่สบายบ้าง
ไม่ชอบเลย
พูดถึงขี้เกลียดอาบน้ำเหมือนกันนะเนี่ยคืนนี้หนาวมาก
แต่ไม่ได้เปียกฝนมาด้วย เด่วไข้ขึ้นอีก
เลยขออาบน้ำ สระผมหน่อย เน่าด้วย
วันนี้เรียนพละเหม็นๆ
..............................................................
ที่มาอับไดไม่ใช่เรื่องไม่สบายนะ
แต่ตั้งใจจะมาอับครึ่งปี
ครบแล้วคร่ะวันนี้ครึ่งปีพอดีที่เราเลิกเป็นเพื่อนกับใคร
แต่วันนี้ก็งงเหมือนกัน
เราตีลูกเบตใส่หลังมันเหมือนมันเจ็บอ่ะ
แต่ก็หันมายิ้ม เราก็ไม่รู้จะทำไง
เลยพูดว่าขอโทษ
แล้วมันก็หยิบลูกเบตมาให้
เราก็บอก ขอบใจ
หลายครั้งวันนี้ที่เรียกชื่อ ไอ่เมหลบ
มันอ่ะยืนขว้างทางอยู่ได้คนจะตีเบต
ไอ่มิ้วนี่ก็เพื่อนกรุจริงๆ ตีไปทางมันโครตบ่อยเลย
ก็ต้องขอบคุณมันเหมือนกันนะไอ่เม
เพราะมึงเคยเอากรุเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด
จำได้เลยตอนนั้นกรุนั่งทำงานให้มึง มึงจะโดนตีแล้ว
แต่มึงก็เอางานมาให้กรุทำก่อน
แล้วก็ไปพูดกับส้มว่า
ดูดิ เพื่อนที่ดีของกรุส์
ใครมั้งว่ะมีเพื่อนที่ดีอย่างงี้ได้เท่ากรุบ้าง
ทำงานให้กรุส์ทุกอย่าง
เพื่อนแสนดีของกรุส์จริงๆ
เฮ้ออออ ปลื้มว่ะ
อย่างน้อยกรุก็เคยได้อยู่ในฐานะเพื่อนที่ดีของมึงมาก่อน
จำได้เลยมึงกับกรุส์จะเล่นเอ็ม
กรุส์จะส่งงานให้มึงแล้วให้มึงรอ
กรุส์จะไปเล่นโน๊ตบุคเพื่อปิ้นงานให้มึง เป็นอย่างงี้ทุกวัน
ปีใหม่กรุกับมึงก็โทรอวยพรให้กัน สวัสดีปีใหม่
แล้วมึงก็ถามว่าไมไม่ออนเอ็ม มีเรื่องจะบอก
เรื่องนี่แระที่กรุก็ไม่ได้ตั้งใจโกรธหรอกนะ
มันสิทธิ์ของมึง แต่แมร่งเจอประโย๕หนึ่งเอาซะกรุอึ้ง
ไม่คิดว่ามึงจะกล้าโกหกกรุส์
ทั้งทีกรุก็ถามมึงไปหลายครั้งแล้ว
แต่มึงก็ไม่สารภาพเอง เฮ้ออออ
อยู่อย่างงี้ก็ดีเหมือนกัน มึงได้ทำงานเองไม่ต้องให้กรุทำจนเสียนิสัย
เพราะกรุส์เคยบอกมึงว่า จบม.6
มึงจะให้ใครทำงานให้
ไม่หัดทำเอง มันบอกเด่วก็ตามไปให้มึงทำให้ไง
555+ตลกสิ้นดี
พอแระ เรื่องนี้
------------------------------------------------------------------
ใกล้วันเกิดแล้ว
หายตัวไปสักพัก พักรักษาตัวให้หาย
จะได้มาฟังไรดีๆ
หุหุ
