:: เหมือนเดิมแล้ว ::
เหมือนเดิมแล้ว
ว่าจะอับเรื่องนี้ตั้งหลายวันแล้วแระ
เธออ่ะสิ
จากที่ไปเข้าแถวอยู่ข้างหลัง
ตอนนี้เธอมาเข้าใกล้ฉันเหมือนเดิมแล้ว
ถ้าเอาอีบ้านั้นออกไปเราก็จะได้ยืนคู่กันแล้ว
ช่วงนี้เธอไปที่โรงอาหารแถวๆโต๊ะที่เรานั่งบ่อย
เลยมองไรได้สะดวกขึ้น
อีกอย่างเทอมนี้เรามีเรียนพละวันเดียวกันด้วย
เข้าแถวใกล้กันอีก
เวลาเรียนเราก็จะเดินเจอกันบ่อย
เธอมองแล้วก็ยิ้มให้เหมือนเดิม
แต่เราก็เฉยคร่ะ เพราะไม่อยากคิดไรเกินเลยแล้ว
แค่ได้รู้จัก เป็นเพื่อนรวมชั้นก็ดีมากพอแล้ว
ได้เป็นแค่นี้ก็พอใจแล้ว
ไม่อยากหวังเป็นคนที่ยืนเคียงข้างเธอ
แค่เห็นเธอยิ้มก็มีความสุขได้เหมือนกันแระ
อีตาบร้า!!!
ชอบที่ติดแผลลายโลมา ที่เธอเอามาติดกระเป๋าจัง
โดนฝนป่านนี้จะหลุดไปยังนะ
อย่าหลุดนะ เด่วซื้อให้ใหม่ อิอิ
ขอแค่ได้ปลื้มเธอก็พอใจแล้ว
ปลื้มเธอไปทุกวัน
--------------------------------------------
ไข้ลดแล้วคร่ะ
แต่ไม่ได้ไปเรียนเพราะพึ่งลุกขึ้นมาได้เหมือนกัน
แต่ก็ยังมีอาการปวดหัวอยู่ดีแระ
ตอนนี้ก็ต้องอยู่ห่างไอ่เจ้าธามให้มากที่สุด
ได้ไม่ไปติด พอเป็นแล้วมันน่าสงสารกว่าเราเยอะ
ชอบตอนมันเอากระจกเราไปส่อง
แล้วพูดว่า เห็นธามมั้ย
เห็นธามมั้ย ธามหล่อมาก
ไม่อยากให้มันมายุ้งของเราบ่อย
มันเป็นเด็กผู้ชายเด๋วรักสวยรักงามขึ้นมาแล้ว
ฉันจะรับไม่ได้ อยากให้มันแมน
พอแระ
ไม่รู้จะอับไร เพราะไข้ลดแล้วรู้สึกสบายตัวมากๆ
อิอิ
ปลื้มเธอไปทุกวันนะยะ อีตาบร้า!!!
ถ้าวันนั้นฉันไม่บอกเธอไป วันนี้ฉันจะเป็นอย่างไง
ฉันคงรู้อยู่คนเดียวใช่มั้ย
ว่าฉันรักเธอ
ดีแล้วที่บอกให้เธอรู้ไป
ถึงบอกเธอไปแล้วเธอไม่รู้สึกเหมือนฉันเลยก็ตาม
ก็ยังดีที่ได้บอกเรื่องความในใจให้เธอได้รับรู้
ก่อนที่เธอจะไม่รู้เลยว่าฉันรู้สึกอย่าไงกับเธฮ






