รักมึงแล้วกัน
ไม่ได้อับมานาน
ขออับหน่อย อับี่โรงเรียนนะเนี่ย
กว่าจะได้คอมต้นเดือนหน้าอ่ะ
บอกเค้าเองว่าเอาเดือนหน้าก็ได้
จะได้โน๊ต หรือ คอม ก็ต้องอยู่ที่พฤติกรรมตอนนนี้
อิอิ ทำดีหลอกเค้าไว้เพื่อคอมเรายอมทำได้
อิอิ
วันนี้โดนอาจารย์ที่ฝ่ายวิชาการเรียกพบ
ฉิบหายแล้วกรุส์(คิดในใจ)
โดนเรื่องเราหยุดเรียนบ่อยป่าวว่ะ
ไม่หรอก ยังหยุดไม่ถึง 20 วันเลย จะเรียกพบเรื่องนี้ได้ไง
อิอิ พอเข้าไปก็โดนอาจารย์บอกให้เอาทะบียนบ้านมาให้หน่อย
แค่เนี่ย โห่ นึกว่าไร
แล้วก็โดนอาจารย์ที่ห้องวิชาการถาม
ผอมลงนะลูก ผอมลงไปมากเลยนะปีนี้
เราได้แต่ยิ้ม
พูดในใจว่า ยังคร่ะอาจารย์มันต้องลดลงมาอีกให้ได้
ต้อง 49 ไม่ก็ 50 ใกล้ถึงฝันแล้ว
แต่ตอนนี้ กินเก่งเป็นบ้า กลัวอ้วนจริงๆ
*******************************************
เมื่อวันศุกร์ที่ 13 มิถุนายน
ตอน 14.00 น. ได้เดินทางไปกาญจน์โดยรถเมย์
ไปวันเกิดไอ่นุ่นมัน
จะบอกว่าเป็นไรที่เหนื่อยมากเลย
เป็นครั้งแรกที่ได้เดินทางไกลที่ไม่ใช่กับครอบครัว
และที่สำคัญที่บ้านก็ไม่มีใครรู้ว่าเราไปรถเมย์
เราบอกที่บ้านว่า เด่วพ่อไอ่นุ่นมันมารับ
อ๊ากกกก
ถึงให้บอกไปก็ไม่ได้ไปสิ
อิอิ
ก็สนุกดี แต่เมื่อยตูดฉิบเลย
จะบอกว่ามันมีความสุขมากๆเลยแระ
กับช่วงเวลาที่ได้อยู่กาญจน์
มีความสุขที่สุดเลย
หมดเวลาแล้ว
อับแค่นี้นะ
รักมึงนะนุ่น





อย่างงี้แหละ..
เวลาอ.ฝ่ายวิชาการมาเรียกทีไรเป็นอันต้องสะดุ้งทุ๊กกที!
ทั้งๆที่จริงๆแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมากมายหรอก!
#
ว๊ากกก___~!
นั่งรถเมล์ไปกาญจน์เอง..
ท่าทางจะเหนื่อยนะเนี่ย!
:)